Senne ataki i programowanie

https://www.youtube.com/watch?v=_6F2q-qbEwg

Wprowadzenie

Jacek Sokal w swoim nagraniu odpowiada na pytania widzów dotyczące dwóch kluczowych zagadnień: sennych ataków oraz programowania świadomości za pomocą tekstów apokaliptycznych. Materiał powstał jako odpowiedź na komentarze odbiorców kanału WDW, którzy zgłaszali problemy związane z nocnymi doświadczeniami oraz pytali o wpływ Apokalipsy Jana na ludzką świadomość. Autor dzieli się osobistymi doświadczeniami związanymi z pomocą innym osobom w radzeniu sobie z sennymi atakami oraz przedstawia swoją interpretację mechanizmów programowania umysłów poprzez teksty religijne.

Senne ataki i istoty we śnie

Jacek Sokal podkreśla, że sen jest stanem szczególnej podatności na wpływy zewnętrzne. Choć nie określa tego jako całkowitej bezbronności, zaznacza, że jest to „pewien stan obezwładnienia, w którym istoty, które pilnują nas, które pilnują tej rzeczywistości, mają łatwiejszy dostęp do nas”. Autor od lat pomaga ludziom w rozwiązywaniu problemów związanych z nocnymi atakami.

Szczególnie wymowny jest przykład dziecka Doroty Gudaniec, która poprosiła Sokala o pomoc. Dziecko doświadczało nocnych wizyt, które były na tyle realne, że „mały człowieczek, dziecko już się budzi, ma otwarte oczy, ono widzi, ono krąży tymi oczami, definiuje rzeczywistość, którą widzi, a która dla nas dorosłych nie jest widzialna”. Po interwencji energetycznej Sokala, mającej na celu uspokojenie dziecka, ataki przerzuciły się na niego samego.

Autor opisuje własne doświadczenie: mieszkając samotnie w dużym domu na uboczu pod Wrocławiem, usłyszał w środku nocy realne pukanie do drzwi. Przez wizjer zobaczył „dwie postaci, dużą i małą, dość charakterystyczne, przerysowane, ale ludzkie”. Po uzbrojeniu się i otwarciu drzwi nikogo nie zastał, mimo że ulica była oświetlona i łatwo byłoby dostrzec uciekające postaci. Sokal interpretuje to doświadczenie jako próbę zatrzymania jego działalności pomocowej.

Według autora, celem takich ataków jest przestraszenie, szczególnie dzieci, które mogą mieć „jakieś zadanie” do wykonania. „Żeby zatrzymać to zadanie, no to jak pewnie się domyślacie, trzeba to zrobić strachem. Trzeba człowieka przestraszyć”. Dorośli są z kolei straszeni karą, problemami finansowymi lub osobistymi.

Metody systemu kontroli

Sokal przywołuje przykład zespołu tłumaczy pracujących nad przekładem „Kora do malangii” z języka włoskiego. „Niemal w każdym przypadku w momencie kiedy zaczęły się tłumaczenia i współpraca, kiedy zespół zaczął istnieć i pracować, zaczęły się problemy emocjonalne, rodzinne, różne, tylko po to, żeby odciągnąć ich od pracy”. Interpretuje to jako działanie systemu mającego na celu powstrzymanie ludzi od działalności prowadzącej do zrozumienia prawdziwej natury rzeczywistości.

Autor podkreśla, że nie chodzi o rozwój duchowy, ale o wiedzę: „Potrzebujemy po prostu wiedzy, a wiedza gruntu przekonania i dopiero wtedy, kiedy my ją osiągamy, kiedy zaczynamy wiedzieć kim naprawdę jesteśmy, no to te przekonania zaczynają fundamentować się w nas i zaczynamy myśleć inaczej”.

Rodzaje sennych doświadczeń

Sokal wymienia różne typy snów mających wpływ na ludzką świadomość:

Sny profetyczne ostrzegające przed czymś
Sny paraliżujące, które „w dzieciństwie nie pozwalają nam się ruszyć, czyli powodują ugruntowanie takiego przekonania, że jesteśmy od czegoś zależni”
Sny o wciąganiu w ciasne pomieszczenia
Doświadczenia bezruchu i bezdechu w czasie snu

Wszystkie te doświadczenia mają według autora „za zadanie zatrzymać nas właśnie w tym dążeniu do prawdy”.

Ochrona dzieci i znaczenie słuchania ich relacji

Autor ostro krytykuje postawę rodziców ignorujących relacje dzieci o nocnych doświadczeniach. „Czego nasi rodzice nie robili, a źle, że nie robili, to ignorowali nasze informacje o tym. Dlatego uczulam was na to, żeby słuchać dzieci i nie traktować ich jak naturalnych kłamców, którzy mają wybujałe fantazje, wyobraźnię wybujałą, tylko potraktować rzeczy poważnie, bo to niekoniecznie musi być ta fantazja”.

Metoda zapisywania snów

Sokal przedstawia praktyczną metodę zapamiętywania snów. Zaleca trzymanie przy łóżku zaostrzony ołówek i kartkę papieru na twardej podkładce. „Chodzi o to, żeby bezrefleksyjnie zapisywać swoje sny, nie zastanawiać się co to znaczy, tylko treść przelać na papier, bo jedno spojrzenie w okno, zapalenie światła, sprawdzenie godziny, jaka jest godzina na komórce i wszystko pójdzie w niwecz”.

Dlaczego ołówek? „Ołówek się nie psuje. Jak się złamie, no to się złamie. A długopis jest niepewny, pióro jest niepewne”. Dopiero po pełnym wybudzeniu, po pierwszej kawie lub następnego dnia, można analizować zapisane treści.

Sny mogą być symboliczne, a ich znaczenie ujawnia się czasem po miesiącach lub latach jako „potwierdzenia także wizualne, one się po prostu odtwarzają”. Wtedy należy włączyć uważność i zastanowić się, „czemu są, do czego one prowadzą, przed czym nas ostrzegają, do czego, do jakich wniosków będą nas chciały doprowadzić”.

Apokalipsa jako narzędzie programowania

Druga część nagrania poświęcona jest odpowiedzi na pytanie, czy Apokalipsa Jana programuje świadomość. Sokal prowadzi cykl sześciu webinarów na ten temat (kontakt: socalwebinar@gmail.com) i jednoznacznie odpowiada: „Tak. Odpowiedź brzmi tak”.

Według autora, „mamy tutaj do czynienia z walką dwóch cywilizacji, co najmniej dwóch. Możliwe, że więcej, ale dwie są dominujące, które chcą wprowadzić całkowitą kontrolę nad ludźmi, ponieważ ta kontrola się nie udała. Nie udało się zdobyć tej kontroli siłą, nie udało się zdobyć tej kontroli religią”.

Archonci i energetyczne zasilanie systemu

Sokal przedstawia koncepcję archontów jako istot pilnujących rzeczywistości materialnej. „Owi archonci, jakby ich nazwać, czy struktury te pilnujące tych naszych strażników żyją, mogą odczuwać życie wyłącznie dlatego, że to życie stworzyli tutaj i pobierają energię, która wytwarza się tutaj właśnie za pomocą nas, za pomocą naszych wrażeń, za pomocą naszych emocji”.

Kluczowe jest to, że zasilają się zarówno emocjami pozytywnymi, jak i negatywnymi: „i tych dobrych i złych, czyli tych, których odczuwamy jako przyjemne i tych, które odczuwamy jako nieprzyjemne. Wszystkie służą do tego, żeby zasilać tą grę. Bez tej gry ich istnienie nie ma kompletnie żadnego sensu”.

„Więc jeżeli nastąpi zwinięcie gry, to razem z nimi. I nie ma tutaj co do tego żadnej wątpliwości. Dlatego muszą utrzymać ten projekt i dlatego próbują cały czas wcisnąć nas w podfraktal tego projektu”.

Apokalipsa Jana – analiza tekstu

Sokal zwraca uwagę na kilka kluczowych faktów dotyczących Apokalipsy:

Późne pochodzenie: „Pierwsze informacje na temat istnienia tego tekstu Apokalipsy występują w powiedzmy w granicach między VI a VII wiekiem naszej ery. Czyli jak na powstanie Biblii jako Pisma Świętego dość późno”.

Wielość autorów: „Z całą pewnością nie napisał tego Jan, czyli uczeń święty Jan, uczeń Jezusa. Autorów było kilku, a wyraźne rozróżnienie w tekście pod względem gramatycznym samego zapisu wyróżnia nam co najmniej dwóch autorów”.

Celowe włączenie do kanonu: „Możemy spodziewać się, że ktoś kto pozwolił na ten zapis i włączenie do ksiąg kanonicznych miał określony zamysł, cel”.

Baranek zamiast Jezusa

Sokal przeprowadził analizę statystyczną tekstu Apokalipsy: „Ja tam zliczam ilość słów, na przykład takich jak baranek i takich jak Jezus. No i w przypadku słowa Jezus niestety ono występuje bardzo rzadko, więc apokalipsa nie jest o tym, że to Jezus przyjdzie. Przyjdzie baranek, a baranek jest symbolem zodiakalnym, który sobie przyjął Marduk starożytny z mitologii sumeryjskiej”.

Autor zachęca do kojarzenia faktów literalnie, „a nie zajmować się wierzeniami, które zostały nam wprogramowane przez lata od dzieciństwa”.

Programowanie przez Apokalipsę

Według Sokala, Apokalipsa programuje wierzących na „całkowite posłuszeństwo” i oczekiwanie na „odtworzenie księgi rodzaju, czyli taki pierwotny raj, że przyjdzie jakiś Bóg, wcześniej wyśle swojego baranka”.

Tekst zawiera również wskazówki na holograficzną naturę rzeczywistości: opisuje przyszłość, w której „już nikt nie będzie potrzebował niczego, ani nie będzie pragnął, ani nie będzie łaknął, ani nie będzie potrzeba światła żadnego, bo świecić będzie sama ta istota zstępująca, co z drugiej strony zwraca nam uwagę na holograficzny układ naszego wszechświata. Może nawet nie tyle układ, ile algorytm stworzenia za pomocą światła wyświetlenia”.

Mechanizm programowania przez teksty

Sokal wyjaśnia, jak działa programowanie przez czytanie: „Za każdym razem, kiedy czytamy cokolwiek, jakąkolwiek beletrystykę, czy też tą apokalipsę, czy cokolwiek innego, to pobudzona jest nasza wyobraźnia i wykształca obrazy, które my wyczytujemy z tych zdań i liter, z tych wyrażeń”.

Kluczowy jest moment połączenia obrazu z emocją: „Jeżeli gotowy jest obraz takiego wyobrażenia, a do tego pobudzone jest uczucie, czyli to coś, co my lokalizujemy w sercu, w trzewiach, w naszym organizmie jako przystosowanie do akceptacji danego obrazu, następuje interferencja konstruktywna, która wydziela dużą ilość energii nakłada się na siebie w wyniku tych interferencji, tych fal i programuje naszą rzeczywistość. W tym także pola morfogenetyczne, całe pola morficzne, szersze pojęcie do tego, żeby tamten wzorzec powstał”.

Porównanie do mediów masowych

Autor porównuje działanie religii do współczesnych mediów: chrześcijanie „rzadko czytają swoje źródła. Wolą, żeby im to przeczytano w kościele jakiś krótki fragment i jeszcze powiedziano, jak macie to zrozumieć. Ja też znam ten system. To no taki TVN, tak wczesny TVN to jest czy też TVP, to właściwie na jedno wychodzi”.

„Wspomaganie elektroniką i nowoczesnymi wynalazkami zwiększa zasięgi. Więc generalnie jakby to powiedział starożytny? Nic nowego. Po prostu taki telewizor kiedyś był taki, teraz jest taki”.

Skuteczność programowania

Sokal podkreśla, że programowanie przez Apokalipsę jest skuteczne: „Wszystkie teksty nas programują. A apokalipsa programuje nas na to, co już występuje w naszej rzeczywistości, bo to się zaczęło dziać w wyniku tego programowania, więc istotna jest jego skuteczność, bo to widzimy, możemy to poodkrywać poprzez analizę tekstu i tego, co ewentualnie ma się wydarzyć”.

Jak się bronić – dystans i chłodna kalkulacja

Autor wskazuje na konieczność dystansu wobec tekstów apokaliptycznych: „Jeśli zabieracie się za apokalipsę, za jej czytanie czy też za moje tłumaczenie, to musicie mieć do tego dystans. Nie możecie brać tego jako fakt, jako objawienie, odsłonięcie, jak sama nazwa wskazuje, tylko jako tekst profetyczny, który został wam przedstawiony w jakimś celu”.

„Co jest naszym zadaniem? Być odpornym. A bycie odpornym to nieprzeżywanie tego, nie angażowanie się, tylko chłodna kalkulacja. Po prostu czytamy tekst, porównujemy, czy to się już miało prawo wydarzyć, czy nie, czy to jest podobne do naszej rzeczywistości, czy nie i ewentualnie co nam szykują. No i byłoby najlepiej nastawieniem naszego umysłu i serca na to, żeby to się nie wydarzyło”.

Dopiero po odrzuceniu „łóków, które na nas rosną, kultury, wychowania, religii, lekcji religii, które przeżywaliśmy w młodości, różnych teologicznych tłumaczeń” można zobaczyć „prawdziwe drugie dno tego tekstu, tego programowania”.

Zaproszenie do webinarów

Sokal prowadzi cykl sześciu webinarów poświęconych Apokalipsie oraz listom apostolskim. Wszystkie są nagrywane, więc można dołączyć w dowolnym momencie. Kontakt: socalwebinar@gmail.com (pisane razem).

Wnioski

Sen jest stanem zwiększonej podatności na wpływy istot pilnujących rzeczywistości materialnej, które wykorzystują ten moment do ataków mających na celu zatrzymanie ludzi w dążeniu do prawdy.
Dzieci są szczególnie narażone na senne ataki, ponieważ mogą mieć do wykonania określone zadania, które system próbuje zablokować poprzez strach.
Rodzice powinni traktować poważnie relacje dzieci o nocnych doświadczeniach, zamiast odrzucać je jako wytwory wyobraźni.
System kontroli wykorzystuje różne metody zatrzymywania ludzi: u dzieci strach, u dorosłych problemy finansowe, emocjonalne i rodzinne.
Sny mają podwójną naturę: mogą być komunikatami z duszy (ostrzeżeniami, podpowiedziami) lub narzędziami programowania i kontroli.
Apokalipsa Jana jest tekstem programującym świadomość wierzących na całkowite posłuszeństwo i oczekiwanie na zbawiciela.
Tekst Apokalipsy powstał późno (VI-VII wiek n.e.), ma wielu autorów i został celowo włączony do kanonu biblijnego.
W Apokalipsie dominuje symbol baranka (związany z Mardukiem z mitologii sumeryjskiej), a nie Jezusa.
Archonci i struktury kontrolujące rzeczywistość materialną żyją dzięki energii emocjonalnej ludzi – zarówno pozytywnej, jak i negatywnej.
Czytanie tekstów religijnych z wiarą (bez dystansu) uruchamia mechanizm programowania przez połączenie obrazów mentalnych z emocjami, co wpływa na pola morfogenetyczne i kształtuje rzeczywistość.
Obrona przed programowaniem polega na dystansie, chłodnej kalkulacji i świadomej analizie tekstów bez angażowania emocji.
Kontrola przez siłę i religię nie powiodła się, dlatego system próbuje utrzymać projekt materialnej rzeczywistości poprzez teksty predykcyjne i programowanie świadomości.

Tezy

Istoty pilnujące rzeczywistości mają łatwiejszy dostęp do ludzi podczas snu, który jest stanem obezwładnienia.
Senne ataki mogą przenosić się z jednej osoby na drugą, szczególnie gdy ktoś próbuje pomóc ofierze takich ataków.
Dzieci widzą rzeczywistość niedostępną dla dorosłych i mogą być celem ataków mających na celu zatrzymanie ich potencjalnego zadania.
System kontroli wykorzystuje strach jako główne narzędzie zatrzymywania ludzi – u dzieci bezpośrednio, u dorosłych poprzez problemy życiowe.
Każda działalność prowadząca do zrozumienia prawdziwej natury rzeczywistości spotyka się z przeciwdziałaniem w postaci problemów emocjonalnych, rodzinnych lub finansowych.
Ludzie nie potrzebują rozwoju duchowego, ale wiedzy o tym, kim naprawdę są – to wiedza fundamentuje przekonania i zmienia sposób myślenia.
Sny dziecięce o paraliżu i niemożności ruchu programują przekonanie o zależności i braku możliwości ucieczki.
Rodzice popełniają błąd, ignorując relacje dzieci o nocnych doświadczeniach i traktując je jako fantazje.
Sny należy zapisywać bezrefleksyjnie zaraz po przebudzeniu ołówkiem na papierze, bez włączania światła czy sprawdzania godziny.
Sny mogą być komunikatami z duszy (ostrzeżeniami, podpowiedziami) lub narzędziami programowania i kontroli.
Znaczenie snów może ujawnić się po miesiącach lub latach jako wizualne potwierdzenia przypominające déjà vu.
Apokalipsa Jana programuje świadomość wierzących chrześcijan na całkowite posłuszeństwo i oczekiwanie na zbawiciela.
Walka o kontrolę nad ludźmi toczy się między co najmniej dwiema cywilizacjami, które nie zdołały osiągnąć kontroli siłą ani religią.
Archonci i struktury pilnujące rzeczywistości żyją wyłącznie dzięki energii emocjonalnej ludzi – zarówno pozytywnej, jak i negatywnej.
Bez gry materialnej rzeczywistości istnienie archontów nie ma sensu, dlatego muszą utrzymać ten projekt za wszelką cenę.
Teksty predykcyjne jak Apokalipsa mają za zadanie wcisnąć ludzi w podfraktal projektu materialnej rzeczywistości.
Apokalipsa Jana powstała późno (VI-VII wiek n.e.) i ma co najmniej dwóch autorów, co widać po różnicach gramatycznych.
Święty Jan nie jest autorem Apokalipsy, a tekst został celowo włączony do ksiąg kanonicznych.
W Apokalipsie słowo „baranek” występuje znacznie częściej niż „Jezus”, co wskazuje na związek z symbolem zodiakalnym Marduka z mitologii sumeryjskiej.
Apokalipsa opisuje przyszłość bez potrzeby światła, co wskazuje na holograficzny algorytm stworzenia rzeczywistości za pomocą światła.
Czytanie tekstów religijnych pobudza wyobraźnię, tworząc obrazy mentalne, które połączone z emocjami programują rzeczywistość poprzez interferencję konstruktywną fal.
Połączenie obrazu mentalnego z uczuciem lokalizowanym w sercu i trzewiach wytwarza energię programującą pola morfogenetyczne.
Chrześcijanie rzadko czytają źródła, woląc słuchać fragmentów w kościele z gotową interpretacją, co przypomina działanie mediów masowych.
Współczesne media elektroniczne działają na tej samej zasadzie co dawne metody kontroli, tylko z większym zasięgiem.
Apokalipsa programuje na wydarzenia, które już występują w rzeczywistości, co potwierdza skuteczność tego programowania.
Obrona przed programowaniem wymaga dystansu, nieprzeżywania treści, braku angażowania się emocjonalnego i chłodnej kalkulacji.
Należy czytać teksty apokaliptyczne jako teksty profetyczne przedstawione w określonym celu, a nie jako objawienie czy odsłonięcie prawdy.
Dopiero po odrzuceniu wpływów kultury, wychowania, religii i teologicznych tłumaczeń można zobaczyć prawdziwe drugie dno tekstów programujących.
Wszystkie teksty programują świadomość, a zadaniem człowieka jest nastawienie umysłu i serca na to, żeby zaprogramowane scenariusze się nie wydarzyły.

Dlaczego warto zapoznać się z filmem?

Osobiste doświadczenia z sennymi atakami: Jacek Sokal dzieli się autentycznymi, szczegółowymi relacjami z własnych doświadczeń z nocnymi atakami, w tym dramatycznym wydarzeniem z pukaniem do drzwi i widzeniem istot przez wizjer, co nadaje materiałowi wiarygodność i głębię.
Praktyczna metoda zapisywania snów: Autor przedstawia sprawdzoną, prostą technikę bezrefleksyjnego zapisywania snów zaraz po przebudzeniu przy użyciu ołówka i papieru, która pozwala zachować cenne informacje z komunikatów duszy.
Ochrona dzieci przed sennymi atakami: Film zawiera istotne wskazówki dla rodziców dotyczące poważnego traktowania relacji dzieci o nocnych doświadczeniach, co może pomóc w ochronie najmłodszych przed traumatycznymi przeżyciami.
Analiza mechanizmów kontroli społecznej: Sokal szczegółowo opisuje, jak system kontroli wykorzystuje różne metody zatrzymywania ludzi w dążeniu do prawdy – od strachu u dzieci po problemy finansowe i emocjonalne u dorosłych.
Rewolucyjna interpretacja Apokalipsy Jana: Autor przedstawia analizę statystyczną tekstu Apokalipsy, wykazując dominację symbolu baranka nad imieniem Jezusa i łącząc to z mitologią sumeryjską (Marduk), co rzuca nowe światło na ten biblijny tekst.
Koncepcja archontów i energetycznego zasilania rzeczywistości: Film wyjaśnia, jak istoty pilnujące rzeczywistości materialnej żyją dzięki energii emocjonalnej ludzi – zarówno pozytywnej, jak i negatywnej – co tłumaczy mechanizmy funkcjonowania systemu kontroli.
Mechanizm programowania przez teksty religijne: Sokal szczegółowo opisuje, jak czytanie tekstów z wiarą (bez dystansu) uruchamia programowanie przez połączenie obrazów mentalnych z emocjami, wpływając na pola morfogenetyczne i kształtując rzeczywistość.
Historyczna analiza pochodzenia Apokalipsy: Autor przedstawia fakty dotyczące późnego powstania tekstu (VI-VII wiek n.e.), wielości autorów i celowego włączenia do kanonu biblijnego, co podważa tradycyjne interpretacje.
Praktyczne wskazówki obrony przed programowaniem: Film zawiera konkretne metody budowania odporności na programowanie tekstami – dystans, chłodna kalkulacja, świadoma analiza bez angażowania emocji.
Holograficzna natura rzeczywistości: Sokal zwraca uwagę na fragmenty Apokalipsy opisujące przyszłość bez potrzeby światła, interpretując to jako wskazówkę na holograficzny algorytm stworzenia rzeczywistości za pomocą światła, co łączy teologię z nowoczesnymi koncepcjami fizyki.